16-10-2004
Zo, hoog tijd voor een update. Ivy is thuis en daar begint alles met wat hulp een beetje op zijn plaats te vallen.
Tijd voor familiekiekje: samen met Papa en Mama op de bank
Want na 6 dagen ziekenhuis mocht Ivy op woensdag 6 oktober eindelijk naar huis. Uit de testen was niks tevoorschijn gekomen, dus moest het wel een virale infectie geweest zijn.
Om dat te kunnen testen was Ivy de dag daarvoor al van de antibiotica gehaald en ze bleef koortsvrij. Ook eten en op tijd weer wakker worden voor een nieuwe voeding bleef goed gaan.
Mama en Nevan waren de maandag daarvoor al naar huis gekomen. Want ook al
moesten ze mee in het ziekenhuis in bij de opname van Ivy, die maandag daarop waren 'de 10 kraamdagen' voorbij en bleek ze opeens toch niet zo nodig aanwezig te moeten zijn. Dat je dan met 2 kinderen op 2 plekken met flesjes afgekolfde melk heen en weer moet gaan rijden, was blijkbaar geen probleem meer.... Nou ja, we hebben in het ziekenhuis wel gekkere dingen gezien ondertussen, dus echt verbazen doe je je niet meer.
Maar daarmee werd het voor kersverse papa na 2 weken toch te veel en na de thuiskomst van Ivy was zijn slaapritme zo verstoord dat de dokter moest ingrijpen. En zo kwam mama dus nog niet aan een beetje rust toe, laat staan dat ze kon beginnen met het herstructureren van het huishouden.
Gelukkig grepen de opa's en oma's hard en in en kwam er ook nog een gouden aanbod van een professioneel kraamverzorgster: tante Mariėtte bood aan 3 vrije dagen te komen helpen en ons op weg te helpen.
Dus met hulp van grootouders (en ander familie), de huisarts en tante Mariėtte hebben we toch nog een soort kraamperiode gehad. Zo konden we toch nog een beetje uitzieken, rusten, slapen en op orde komen.
En dit zijn de foto's van de afgelopen tijd:

Tante Mariėtte in actie !
Ivy en Nevan bleken goed gegroeid te zijn. Dat wisten we wel van Ivy (die werd in het ziekenhuis elke dag gewogen) maar van Nevan niet.

Eindelijk konden we na 3 weken een keer beschuit met muisjes eten met familie. Opa Kay wenste alleen geen gemixte muisjes, maar 2 aparte beschuitjes. Eentje met roze muisjes en eentje met blauwe. Kostte ons dus een uur om de muisjes-mix weer een beetje terug te scheiden.....

En ook Super-Oma Nederveen heeft nu haar nieuwe achterkleinkinderen kunnen zien. Hier zit ze met Nevan op schoot.
September was een goede maand voor haar, want ze kreeg er nog een achterkleinkind bij. Eerder die maand werd namelijk Kida geboren.

Baby's kunnen niks... Zo kunnen ze niet klok kijken en houden ze zich niet aan afspraken.
Herhaaldelijk blijken ze 's nachts eten te willen, terwijl het daar nog geen tijd voor is (vinden wij). Ook alleen poepen als mama de luiers gaat verschonen is een afspraak waar ze zich maar niet aan kunnen houden.
Maar tellen kunnen ze dus ook niet !!

Hoe geef je een tweeling tegelijk de fles ? Nou, zo dus.....

Of op de manier die tante Mariėtte hier door Wendy laat demonstreren.